Verslag trip Kroatië Oktober 2013

We hebben zoveel spullen ingezameld dat het hoog tijd wordt weer eens naar Kroatië te rijden.
Bovendien wachten er mensen op hun nieuwe hondje:-)
Met 2 bussen vol met spullen en 5 vrijwilligers gaan we vrolijk op pad.
 
We stoppen niet veel, schrikken steeds weer van de dieselprijzen en karren in 14 uren naar Varazdin.
We rijden naar Tanja en kunnen meteen helpen de pupjes van Jasminka de fles te geven.
005
 
Moeder Jasminka liep uitgemergeld op straat in Bosnië en heeft niet genoeg melk voor haar pupjes,
maar met 3 keer daags de fles er bij gaat het prima.
Het houdt Tanja leuk bezig maar over een paar dagen mogen ze mee naar Nederland.
Miles en Mopsie (nu Nada) zitten ook bij Tanja, achtergebleven omdat ze kaal waren van de demodex, Miles is prachtig opgeknapt.
Maar Mopsie zit panisch onder de tafel en is nog steeds kaal.
 
036
 
053
 
055
 
Chantal ziet wel mogelijkheden.
We besluiten dat het beter voor ze is om mee naar Nederland dus we gaan heel wat hondjes van Tanja meenemen.
 
177
 
182
 
Omdat we ons ontfermd hebben over  moeder Mara en haar pupjes mogen we in het weekendhuisje van de mensen die haar hebben gered.
 
062
 
We rijden achter andrea aan.
We komen aan bij een schitterend plekje, een prachtig huisje door de eigenaar zelf gebouwd, en een adembenemend uitzicht met Varazdin in de verte, dus ook in het donker is het prachtig omdat je de lichten ziet schitteren.
 
059
 
Zou niet erg zijn om hier een poosje te zitten maar helaas daarvoor zijn we hier niet
De eigenaresse wijst ons het graf van hun duitse herder, vergitigd zodat ze in konden breken. Een hondenleven is hier niets waard.
 
064
 
Ook Mara's verhaal is diep triest, ze was van de buren werd zwanger en de tuin uit geschopt. Mara bleef natuurlijk dwalen in de buurt van haar huis en baasjes, vergeefs, ze werd genegeerd, kreeg geen eten en verkommerde bijna.
Gelukkig heeft Andrea wel een hart en Mara mocht bevallen in de schuur, haar pupjes werden keurig geënt en ontwormd en gingen uiteindelijk naar Nederland.
 
014
 
021
 
We gaan naar Agneza en Jelena
Agneza zit al klaar met haar koffer, zij moet vanavond nog weg, ze kan ergens in het buitenland aan het werk en zal dus voorlopig niet thuis komen.
ze vindt dat verschrikkelijk maar in Kroatië is echt geen werk te vinden
Ze moet Jelena achterlaten met 50 honden en 20 katten
Oude honden en pupjes maar ook zieke en gehandicapte honden, het is een dagtaak en vaak ook nog 's nachts er uit om de fles te geven of medicijnen.
 
157
 
168
 
205
 
238
 
240
 
274
 
289
 
300
 
150
 
De dag is al weer om we halen snel een pizza en rollen onze bedden in.
Na een nacht zonder slaap is dat toch zoooo lekker.
Er wordt heel wat af gesnurkt.
 
De volgende dag ontbijten op de veranda, het is heerlijk weer en we genieten even van een vakantiegevoel, helaas dat duurt niet lang.
We gaan  eerst maar eens spullen kopen.
 
Ik moet naar de dierenarts om de rekening te betalen.
Zolang we het op kunnen brengen mogen mensen zwerfhonden en katten naar deze dierenarts brengen en ze op onze kosten laten steriliseren en castreren.
We krijgen gelukkig fikse korting.
 
Chantal en Nanouk gaan naar het asiel om om 2 hondjes te vragen die geen kans hebben op adoptie en ooit op onze site hebben gestaan.
Zij doen zich voor als toeristen en zijn niet bekend bij het personeel, het is niet te geloven maar ze krijgen ze niet mee.
Deze mensen laten de honden liever in een overvol smerig asiel zitten waar ze doodongelukkig zijn.
Machteloos, boos en verdrietig moeten we concluderen dat het asiel echt helemaal einde verhaal is.
En deze mensen pretenderen van dieren te houden.
 
Nog 2 dagen klussen.
Paul maakt een prachtig hek.
 
293
 
Nanouk en Aalderik een mooie tafel
 
294
 
296
Chantal maakt foto's van de pupjes en
Conny moet mailtjes bentwoorden
de spullen moeten verdeeld en uitgeladen
en met 50 honden is er altijd wel wat te doen
 
's avonds heeft Tanja's moeder Jasminka voor ons gekookt, het was weer een feestje.
 
Arme Flora woont nog steeds in de kelder omdat niemand haar wil hebben, die hebben we even flink veel geknuffeld.
 
De volgende dag al weer inladen ,opruimen, hondjes en paspoorten nakijken en bij de grens de Bosniërs en De meiden van Milas Foundation nog even gezien die hondjes kwamen brengen
Tanken en op naar huis:-)
 
De volgende dag zijn we er gelukkig weer en komen opvanggezinnen en nieuwe baasjes hun hondjes halen
die gaan hopelijk een mooie toekomst tegemoet.
 
008
 
009
 
010
 
011
 
015
 
018
 
036