Oktober 2009 door Conny

 

We krijgen een noodoproep van Elvira in Bosnië

Ze verzorgt ongeveer 140  honden op straat, in verlaten schuurtjes en op de vuilnisbelt

 

Na een hoop heen en weer gebel , gemail, en geskype tussen Elvira en Agneza en jelena en mij

worden een aantal honden vast op internet gezet

2 worden bij voorbaat al geadopteerd

 

Ik zeg haar toe dat we 13 mee zullen nemen en dat de boxerhondjes met schurft er niet gezond genoeg uit zien om de reis aan te kunnen

 

Agneza gaat op mijn verzoek naar Bosnië om de hondjes te checken en te kijken hoe groot en hoe oud ze zijn want leeftijd schatten kan Elvira niet, volgens haar waren ze allemaal 10 weken oud haha

In de tijd dat we onderweg zijn naar Kroatië vindt Elvira nog 2 schattige , piepkleine pupjes zonder mama, tja wat moet je dan, oke die moeten ook mee

 

En ze vindt in een vuilcontainer nog 2 pups het zijn net knuffelbeertjes maar dan levend

Gauw enten en laten nakijken want ja ook maar mee

 

Inmiddels zitten we op 20 hondjes die mee gaan.

Elvira en de meiden zorgen dat ze in groepjes over de grens komen , gesteriliseerd worden en een aantal gaan tijdelijk in het asiel in Zagreb

 

Vrijdag 2 oktober

We mogen de bus weer halen bij Hans en Henriëtte

Worden nog even geflitst in Winsum    SHIT, zonde van het geld

 Paul gaat de bus inpakken

Ik probeer te slapen, het wordt weer een lange nacht

Jill wordt door haar ouders gebracht want ze gaat gezellig mee

En in Apeldoorn pikken we Jos op

Nicol de buurvrouw heeft een week vrij genomen en past op mijn 6 honden , 7 kippen waarvan 1 ziek en 2 katten

Altijd weer lastig om ze achter te laten.

 

Na wederom een vermoeiende reis, komen we bij de grens, we hebben natuurlijk weer eea mee wat niet mag, zoals voer maar de douane laat me gaan ……dacht ik

Ik trek op kijk naar rechts om Jos de paspoorten te geven en rijd bijna over een douane beambte heen, oeps

Hoop geroep en lawaai, oh sorry,sorry roep ik en weer in de achteruit

Stond er nog een mannetje om de bus te controleren

Jammer…. Ik moet uitleggen wat we allemaal bij ons hebben, ik zeg dekens en wat kattebakken voor jullie! Asiel, hmm ja ja ‘and food”  zegt ie en prikt door een gaatje in een bananendoos vol voer

Ik sta even met mijn mond vol tanden

Voer niet goed verstopt had ik niet op gerekend

Na wat gestotter van mijn kant zegt ie’ is it much?’ neeeee natuuuuurlijk niet

en we mochten gaan.. vreselijk aardig dus, maar pfff schrok ik even.

 

We komen aan in het asiel in Varazdin, fijn iedereen weer te zien

En wat is het mooi weer en wat een herrie en vooral, wat een stank 350 honden op zo’n kleine ruimte begint behoorlijk te stinken

 

Zoals altijd logeren we lekker luxe bij Nela in het grote huis

Achter in de tuin is en groot stuk afgezet en een schuur met matrassen daar kunnen de hondjes uit Bosnië eerst opgevangen

 

Zelf heeft ze een groot bakbeest gevonden

bakbeest

en Nela”s moeder een klein kitten

Gekke Gustaf zit er ook nog die is verliefd op het kitten en sleept er heel wat mee af

gustaf

Als de kleine het echt zat is deelt ie een kledder uit en kruipt in z’n kistje

 

We gaan ondanks slechts 2 uurtjes slaap maar meteen aan de slag in het asiel, eerst dekens en voer en spullen uitladen, even bijpraten en het asiel in

Jos en Jill krijgen een rondleiding, de helft laten we zien , want dat is echt genoeg voor een eerste dag

Bob Marley mijn favoriet die boven aan de lijst stond van mee te nemen honden ,is dood, door obstipatie, wat erg , want als hij fatsoenlijke medische zorg had gehad was er niets aan de hand.

Het spijt me zo dat dat beestje niet een leuke oude dag in NL gegund was.

 

Het kattenverblijf is een ramp , ongeveer 60 katten op een zolder

Ondanks het buitenverblijf toch echt veel en veel te klein, dus iedereen niest en proest en steekt elkaar aan.

knuffel oude bekenden en nieuwe dieren

Goed om hier weer te zijn en vreselijk om hier weer te zijn

 

Geen tijd voor bezinning, er loopt een pup met een gebroken heup of bekken en er zit een hondje met poot in het gips, ziet er allemaal niet goed uit

We spreken met Agneza en jelena af om de volgende dag naar de universiteitskliniek in zagreb voor

Foto’s en een dierenarts met verstand van zaken

 

zagreb

Het hondje met de poot in het gips blijkt niet goed behandeld, daar was ik al bang voor

De schouder is uit de kom het gips zit om zijn elleboog waar niets mee is en als de poot gezet was , meteen was er niets aan de hand

Jill doopt haar Jenna , is helemaal verliefd op het hondje

gips

Het worden dan ook dikke tranen als blijkt dat jenna kennelhoest heeft en dus echt niet mee kan in de bus. We moeten haar achterlaten, hoe vreselijk dat ook is.

Gelukkig komt er een oplossing, Agneza gaat over een paar dagen naar Duitsland en neemt haar mee in de trein en Jill en haar broer halen haar op in Frankfurt.

We hopen dat we haar poot nog kunnen redden

Helaas is dat niet gelukt,  we hebben na second opinion van een orthopeed besloten dat het pootje geamputeerd moet.

Maar daar  moeten we nog even mee wachten want Jenna is inmiddels moeder geworden van 1 prachtige pup. Gelukkig maar 1.

Weer terug naar Zagreb, het hondje met gebroken heup gaat bij Jelena in de opvang en wordt in Zagreb geopereerd, inmiddels weer een gelukkig hondje met een lichte handicap maar daar zit ze niet mee.

In december mag ze mee naar Nederland.

 

We rijden heel wat keren op en neer naar Zagreb maar het is het wel waard.

De rest van de tijd is het een hele organisatie om alle hondjes van Elvira over de grens naar Kroatië te krijgen en onder te brengen en te verzorgen

Ze zijn zo bang en in de war.

Ondertussen zie ik natuurlijk ook van alles in het asiel wat zit te verpieteren of wordt aangevallen maar ja meer dieren kunnen we echt niet meenemen

 

Maar ja , Maggie….. mijn lieve , mooie, schattige maggie zit in die vreselijke donkere gang in het asiel, geen ramen , heel veel lawaai, stank

Ze mag in de roedel maar vindt het veel te eng tussen al die grote honden

Ik kan het niet aanzien, maggie gaat mee, ik vind wel een plekje

indewar2

indewar3

indewar4

indewar5

Ondertussen zie ik natuurlijk ook van alles in het asiel wat zit te verpieteren of wordt aangevallen maar ja meer dieren kunnen we echt niet meenemen

 

Maar ja , Maggie….. mijn lieve , mooie, schattige maggie zit in die vreselijke donkere gang in het asiel, geen ramen , heel veel lawaai, stank

Ze mag in de roedel maar vindt het veel te eng tussen al die grote honden

Ik kan het niet aanzien, maggie gaat mee, ik vind wel een plekje

Inmiddels zit ze in een geweldig gezin in Groningen, na een stiekum huisbezoek, de kids wisten van niks, kwamen ze haar halen en ik heb nog nooit zulke blije gezichten  gezien toen de 2 dochters hoorden dat ze dat leuke kleine hondje mee naar huis mochten nemen. Ha  daar doen we het voor.

 

Tja en dan zit er nog die prachtige langharige witte kat in het asiel, in de wc

We komen er achter dat ze doof is en zal het lastig krijgen in de veel te grote groep

Ze mag mee, eerst naar zagreb voor onderzoek en sterilisatie

Daar blijkt ze al gesteriliseerd en een chip te hebben da’s gek

We proberen de eigenaar op te sporen maar die blijkt verhuisd en de katten gewoon achtergelaten

Bah bah  bah nare mensen zou ze graag even spreken om mijn hart te luchten, hufters

 

We gaan met Nela naar een huis in het dorp waar een golden retriever al 2 jaar verzorgd wordt door haar oude moeder , leuk mens dol op dieren, we krijgen meteen een borrel haha

We gaan kijken bij de hond, vreselijk, mooi huis, mooie tuin, eigenaars zijn jonge mensen

En de hond staat al 2 jaar op een stukje beton van 3 bij 1,5 meter in zijn eigen stront met te weinig of geen water en voer

Omdat Nela’s moeder hem voert is hij nog steeds vriendelijk en blij met wat aandacht

Volgende keer gaan we proberen hier wat aan te doen, even over nadenken wat…..

bah  bah  bah domme mensen waarom hebben ze dat dier

terwijl we achter de huizen langs lopen zien we een kat met kittens boven in een vervallen schuurtje

1 kitten is er al uit gevallen vertelt Nela’s moeder en die heeft Nela met de fles grootgebracht. De rest is nu verwilderd.

We nemen de volgende keer een vangkooi mee, dan kunnen we ze in ieder geval steriliseren..

Kortom maar niet te veel rondlopen in Kroatië, gelukkig zien we ook nog wel eens redelijke mensen met een goed verzorgde hond aan de lijn die wordt uitgelaten.

Maar dat is echt uitzonderlijk.

      De rest van onze dagen wordt er natuurlijk flink geklust in het asiel

Jos en Paul zetten een nieuw hek

paul

jos

  

Jill doet de kattenverblijven

jill

Als Jill daar een paar uur is geweest ruikt het fris, heerst er serene rust en liggen al de katten tevreden in een schoon bakje, mandje, doosje. Heerlijk om te zien.

 

Ik maak de kennels schoon , heb zo’n hekel aan die kennels terwijl in menig asiel de honden heel wat minder ruimte hebben, maar ik kan  ze tenminste even lekker los laten .  

conny

We gaan op bezoek bij Gideon. Die hond was Paul z’n grote vriend, ze gingen altijd samen naar de rivier en zwemmen

Gideon veroorzaakte een hoop onrust in het asiel, liep steeds achter je aan en stak zijn kop altijd tussen de deuren zodat er kleine hondjes konden ontsnappen en je eerst aan hem moest sleuren

( groot , dik en erg zwaar) voordat je achter de kleintjes aan kon vangen

gideon

Gideon is wonder boven wonder geadopteerd door vreselijk aardige, lieve kroaten en hij heeft een prima leven, zo leuk om hem zo te zien.

gideon1

En dat is het beste natuurlijk dat ze daar een goed plekje vinden.

 

 

In een mum van tijd vliegt de week weer om

herder

Dit kleine herdertje mag mee naar Lies en komt in de herderopvang, Lies heeft inmiddels een superplekje voor haar gevonden

josworst

Jos met worsten

danitsja

Danitsja

dina

Dina

joscedric

Jos helpt cedric met de hekken

jill1

Jill even pauze en puppie knuffelen

 

De laatste dag vind ik een hondje bij de rivier, och het is zo’n bang schatje

Helaas kan ze niet mee, ik moet haar achterlaten in het asiel en beloof haar dat ze echt de volgende keer mee mag. Ik doop haar July

july

 

We vertrekken altijd ’s avonds omdat dat voor de dieren veel minder belastend is die gaan lekker slapen.

bus

We stoppen een keertje voor water en hier en daar moet iemand een plasje of heeft wat diarree van de schrik maar de reis verloopt zeer voorspoedig.

In Neurenberg leveren we een herdertje met veel te korte poten af bij Irmgard,

herder1

3 uur ’s nachts staat ze daar om een hondje op te vangen die handen vol geld gaat kosten of in moet slapen.

Inmiddels weten we dat hij bij haar mag blijven , ernstig HD heeft maar geen pijn en zolang hij vrolijk en blij door het leven gaat is er niets aan de hand.

Eenmaal thuis laten we de honden los in de tuin, hahaha ik ben afgepeigerd en zie ze lekker eten en spelen

denk wat ben ik blij dat ze hier zijn en nu maar hopen op een goede toekomst

thuis1

thuis2

Heerlijk om  mijn eigen droppies weer te zien.

Het wachten is op de opvangers en nieuwe baasjes van de hondjes

Ook had ik bedacht om 4 volwassen Bosniërs  in een pension te doen zodat ze toch goed verzorgd in nL waren tot er plek was in een opvanggezin

Maar we konden het niet over ons hart verkrijgen dus Margreet, Paula en ik hebben allemaal een extra hondje genomen in de opvang.

 

De eerste dagen natuurlijk chaos en druk en elke keer roep ik …dit doe ik nooit weer en na een paar dagen is iedereen aan elkaar gewend de hondjes snappen wat er wel en niet gaat gebeuren en de rust keert weer.

Dacht ik…. Noa een pupje wordt teruggebracht,gaat niet met de kat, zit bij een jong stel die het niet even de tijd willen geven, ik heb geen plek zeg ik nog,  jullie moeten nog wachten maar dat kan blijkbaar niet dus hup..de hond maar weer naar Conny

Paul vertrekt naar Frankrijk dus ik sta er alleen voor, 7 honden in de kamer en 5 honden in de praktijk,

Nachtdienst …en overdag slapen is niet meer aan de orde

De telefoon staat roodgloeiend en heel veel mail en natuurlijk de mensen die komen kijken voor de hondjes.

 

dora

Dora is het hondje met schurft, heeft medicijnen nodig en is angstig, de dierenarts van het opvanggezin zegt dat  de demodex  gegeneraliseerd is en de eerste maanden zeker niet over gaat er wordt zelfs laten  inslapen geopperd , dat lijkt mij wat voorbarig.

Het opvanggezin ziet het niet meer zitten dus Dora ook maar bij mij in de praktijk.

 

 

Margreet en Jelle ons nieuwe opvanggezin zijn mijn redder in de nood, ze hadden Luna al extra genomen en als Milly werd geplaatst  mocht Dora ook nog komen

Margreet kan dat goed , Dora lekker in bad en zalfje hier en drankje daar en vorige week is ze gezond verklaart door de dierenarts !!!!

Dora komt steeds losser en lekker bij je zitten en knuffelen en ze staat op internet en er is al een paar keer voor haar gebeld

Alleen nog niet de juiste mensen.

 

Verder liep het ook als een trein, overal werden de hondjes binnen een paar weken geplaatst

Pup, volwassen , zwart of wit, alle hondjes hebben een super plekje gevonden

3 nieuwe opvanggezinnen hebben het hun opvanghondje gehouden, niet de bedoeling natuurlijk maar ja soms klikt het zo goedJ

 

Helaas bleek van de 2 allerkleinsten, eentje blind, het kleine moppie loopt nog wel eens ergens tegen aan maar redt zich over het algemeen wel goed

Een operatie kost 1000 euro per oog dus dat is nu niet aan de orde

We hebben het geld niet en als ze er niet veel last van heeft moeten we het misschien niet eens doen

Voorlopig zit ze tevreden bij Greetje en Miranda in de opvang

pup

pup1

Lief he