Paco

 
Het hondje dat was aangereden, en door de klap op zijn koppie doof en blind geworden was. 
Het hondje wat zo goed vooruit ging, zo mooi opknapte, en weer echt hond werd. 
Het hondje wat ik direct in mijn hart gesloten had, en wat ik nog zoveel mooie jaren gegund had. 
 
Helaas heeft het niet zo mogen zijn. 
Op 16 mei trof ik Paco tot mijn grote verdriet dood aan. 
Midden in de woonkamer lag hij, ik dacht eerst nog dat hij sliep. 
 
De klap op zijn koppie is toch te groot geweest, naar alle waarschijnlijkheid is Paco overleden aan een herseninfarct.
Gelukkig weet ik zeker dat hij het de laatste maanden fijn gehad heeft, en dat hij gelukkig was. 
 
Dat bange, beschadigde hondje genoot van het ontdekken van een hele nieuwe wereld. 
 
Lieve Paco, ik zal je nooit vergeten, en ik ben heel blij dat ik je mocht zien opbloeien in de tijd dat ik jouw pleegmams was....
 
Paco