Silva en Zalsa

Eindelijk namen we na 2 jaar het definitieve besluit om een hondje te nemen. Een straathondje uit Bosnië die we een beter leven konden geven, dat vonden we een supermooi gedachte. Op de site van Idemo werden we meteen verliefd op Zalsa. Dat moest ons hondje worden! We belden met de stichting, maar helaas was Zalsa al gereserveerd door een ander gezin. We baalden enorm want in gedachten was Zalsa al bij ons in huis. Verder zoekend op de site kwamen we Silke tegen, een zusje van Zalsa. Ze had zo’n mooi getekend kopje, het leek wel op een hartje. We besloten helemaal voor Silke te gaan, die we al hadden omgedoopt om Silva (wat bos betekent in het Latijn). Helaas moesten we heel lang op Silva wachten. Of de papieren waren niet in orde, of er was teveel sneeuw gevallen of de douane deed moeilijk.  We waren dan ook extra blij toen we haar eindelijk konden ophalen.

Vanaf dag 1 waren we verliefd op haar. Het leek alsof ze er altijd al was geweest en paste zo goed bij ons gezin. Ze bracht zoveel vreugde en energie. Na precies 4 weken van haar genoten te hebben werd ze op maandag 30 maart aangereden door een auto. Ze overleefde het ongeluk niet. Intens verdrietig en in shock waren we. Ze was nog geen half jaar oud en we hielden al zo intens veel van haar. Ze was de grootste vriendin van Demi, onze dochter. Die twee waren dol op elkaar. De pijn was niet te beschrijven. Het leven stond voor ons even stil…

Aan een nieuw hondje moesten we niet denken. Niemand kon onze Silva vervangen. Maar het was zo stil in huis en we waren al helemaal gewend aan een hondje in ons leven. Demi had 2 jaar om een hondje gevraagd, zou het hoofdstuk ‘hond’ zo abrupt eindigen? Nog stuk van verdriet bekeken we de site van Idemo. Tot onze grote verbazing was Zalsa nog steeds beschikbaar!!! We belden met Conny. Ze vertelde dat Zalsa al 6 x vergeven was, maar dat er elke keer wel een reden was waarom het niet doorging. Of het gezin kwam niet opdagen of het gezin werd door de Stichting niet geschikt bevonden. Ze had zoiets nog nooit meegemaakt. Merkwaardig noemde ze het. Wij konden echter maar een conclusie trekken: Zalsa is ons hondje en zit al die tijd op ons te wachten!

Demi had vlak na het ongeluk gevraagd of Silva een teken wilde geven. Op het moment dat we hoorden dat Zalsa nog beschikbaar was voor ons, begon plotseling de zon enorm fel te schijnen. Terwijl het de uren daarvoor alleen maar geregend had. Dat was het teken. We kregen er kippenvel van. Uiteindelijk zou het hondje van onze eerste keuze toch bij ons terecht komen. Niemand kan onze Silva vervangen, maar dit nieuws was in de eerste dagen van rouw een mooie pleister op een gapende wond.

We ontvingen in de dagen voordat we Zalsa gingen bekijken van het gastgezin meerdere foto’s en filmpjes van haar. We raakten steeds meer verliefd op Zalsa. Toen we uiteindelijk gingen kijken, voelden het meteen goed. Het klopte. We hebben haar meteen mee naar huis genomen en in ons hart gesloten. We voelen dat Silva heel erg blij is met dit besluit. Silva heeft ervoor gezorgd dat haar zusje in het gezin terecht is gekomen waarvoor ze geboren is. Het offer dat ze daarvoor heeft moeten geven, is groot. We zijn intens dankbaar voor de 4 mooie weken die Silva ons geschonken heeft. Ze zal altijd ons eerste hondje blijven en leeft voort in ons hart. Maar nu gaan we genieten van onze Zalsa (die we waarschijnlijk omdopen tot Puk).

Mattijs, Dorine & Demi

IMG 20150323 WA0008