Teun (Samba)

Zondag 16 juni 2013 waren wij in onze nopjes. De dag dat we ons hondje mochten ophalen bij Wendy.

Teun (toen Samba) lag in diepe slaap toen wij bij Wendy arriveerde. Met geen mogelijkheid kregen wij haar wakker.
Zomoe van de reis vanuit Kroatië naar Nederland en alle nieuwe indrukken.
Met een piepballetje lukte het uiteindelijk om haar wakker te krijgen.
Na een kopje koffie en een gezellige babbel hebben wij haar mee naar huis genomen.

We genoten elke dag met volle teugen van haar. Ik ging met haar op puppycursus en ze ging 2 dagen per week naar de hondendagopvang. Daar kon ze lekker met andere viervoeters spelen en ravotten.

Het was een heerlijke hond. Iedereen was erg gek met haar en daar was ik natuurlijk enorm trots op! Ze luisterde goed, gewoon een lieverd!! Ik heb alleen maar fijne en mooie herinneringen aan haar. Een hond die lief was voor alles en iedereen om haar heen. Van jong tot oud, van groot tot klein. Ze was de beste maatjes met mijn neefje van anderhalf als ze bij elkaar waren.


Maar toen, die dag, dat ene moment, die ene seconde, waarin onze wereld op zijn kop stond….
Die ene seconde die je zo graag ongedaan wil maken!

Tijdens het uitlaten knapte de riem, ze schrok hier enorm van en lette niet op de voorbij rijdende auto’s….

Snel naar de dierenarts gereden, maar eigenlijk al wetende dat dit niet goed zou gaan aflopen.
Maar je hebt hoop, hoop dat het misschien toch nog goed komt, totdat de dierenarts het tegendeel bewijst.

Vreselijk verdrietig en de harde werkelijkheid dringt maar langzaam en moeizaam tot je door…

De tijd die we samen hadden was geweldig, maar veel te kort!
Ik had je nog zo graag heel veel jaren een mooi leven willen geven.

Wij zullen je nooit vergeten lieve Teun!

 

6