Sany

Zo eens in de zoveel tijd, vinden  wij  het nodig, om eens een speciaal gevalletje uit Kroatië  te laten
komen.
In dit geval de topper Sany.  Een hond van 3 zeggen ze.  Ik denk het niet.
Hij moet een behoorlijk stuk ouder zijn. Uiteraard, was  Sany  veel te dik.
Hij zat apart in het asiel en kreeg weinig aandacht.  Ook kreeg hij veel te veel worstjes te eten,
waardoor hij bijna 27 kilo woog.
Na een weekje, hadden we hem,  door hem niet op dieet te zetten,  maar te matigen met voer en veel  beweging, op een goede 25 kilo terug.
Alles zag er zonnig uit voor Sany.
Hij ging weer in de richting van een plaatsing in een goed gezin in Nederland.  
Hij kwispelde als een gek en soms,  als er iets gebeurde wat niet direct voor hem verklaarbaar was,  
gebruikte hij mijn handen nog wel eens als kauwstaafjes. 
Niet uit  kwaadheid of valsheid, maar puur uit onzekerheid.
Hij werd met de dag vrolijker en ging al mee op de lange wandeling met de rest van de honden.
Op een gegeven moment, begon Sany, na een wandeling echter verschrikkelijk uit zijn neus te
bloeden.
De dierenarts, kon niet vinden wat het was, maar antibiotica leek te helpen.
Er groeide alleen aan de linkerkant van zijn neus, een hele dikke bobbel die ook in zijn nek en
verhemelte bleek te zitten.
Ademen ging heel moeilijk en hij had niet zoveel zin meer om op zijn manier hard te rennen in het
bos.
Iedere dag zagen we de bobbels groeien.
Voor zover wij het konden zien ging het niet goed met Sany en had hij een behoorlijk aantal gezwellen in zijn kop.
Op 19 december 2012, hebben wij afscheid genomen van één van de liefste honden die wij hebben
gehad.
Sany heeft het Nieuwe jaar niet gehaald .
In ieder geval, weten wij zeker, dat hij het hier in Nederland een aantal maanden ontzettend naar
zijn zin heeft gehad.
Wij hadden hem nog veel lange jaren gegund na de moeilijke tijd in het asiel.
Toch blijf ik van mening, dat dit het is waarom wij honden opvangen.
Soms gaan ze snel weg naar een nieuw gezin, soms duurt het wat langer en heel, heel soms, blijft er
een hond hangen en hebben we eigenlijk meer honden dan  we zouden willen hebben.
Het is 2013 als ik dit schrijf en hoe gek het ook is, ik mis Sany nog iedere dag.

Jos Hellenthal.

Sany