Fay


Op 22 maart 2011 is onze hond Fay in de avonduren verdronken in een sloot op de Johannes Post Kazerne in Havelte.
Fay, was die middag op avontuur gegaan met  vriendin Nina. Eigenlijk deden de dames dat elke dag. Ik ging met drie honden het bos in en tegen het einde van de wandeling gingen de dames er vandoor.
Fay was vanaf haar 4e maand tot haar 6e jaar, alleen maar in het asiel in Kroatie geweest. Ze leefde op een betonnen vloer met een houten kist.  Fay durfde daar niet naar buiten,  Vanwege  andere  Valse honden.
Fay had geluk en mocht met Conny mee naar Nederland. Na een mislukte plaatsing, zou Fay bij Conny blijvenwonen. Fay wasniet meer te plaatsen.
Maar er veranderde iets voor Fay. Wij, kwamen langs om naar het hondje Nina te kijken. Fay kwam naar onze zoon Ezra toe en en is niet meer bij hem weggegaan. Fay had duidelijk gekozen voor Ezra. Fay ging zelfs bij hem op schoot zitten, wat  heel uitzonderlijk was, want Fay ging bij niemand op schoot zitten, of kwam spontaan naar je toe.  Fay had ons uitgekozen  en was daar heel duidelijk in door met ons mee te gaan.
In het begin toen Fay bij ons was, is ze een keer twee dagen weg geweest. Verdwaald in het bos.
Na twee dagen zoeken, stopte er in het donker een leger jeep achter op de weg en zag Ezra een zwarte schim de tuin in schieten. Fay was weer thuis. Ze had wel een gebroken middenvoetsbeentje,  aan dit spannende avontuur overgehouden, dat 6 weken in een spalkje moest.
Het pootje was goed  genezen en Fay kon er heel hard op lopen.
Fay is nog twee keer weggeweest, maar toen wist ze heel goed de weg naar huis terug te vinden met vriendin Nina.
Het ging goed met Fay. Elke dag was een klein feestje. Lekker wandelen in het bos.
Strand was haar passie. Fay ging aan het strand en in de duinen helemaal los. Aan het eind van de wandeling wilde ze niet terug komen. Ze wilde er wel altijd blijven wonen.
Fay is maar  6 maanden bij ons geweest.  Het was leuk, fijn en heel bijzonder om met haar om te mogen gaan. Van een onzekere bange hond,  groeide ze langzaam uit naar een zelfverzekerde hond.
Zo af en toe speelde ze met een rose pluche draakje, maar alleen als niemand het zag.
Fay had haar thuis wel gevonden.
Het is heel speciaal voor ons geweest, dat een hondje met zo weinig vertrouwen in de mens, ons had gekozen.
Fay was een hondje uit een mix van drie. Bang, onzeker en eigenwijs. Dat bij elkaar maakte Fay zeer aantrekkelijk . Het is jammer dat onze vriendschap zo wreed geeindigd is door een heel dom ongeluk. Fay is door de poort op het terrein van de kazerne gelopen en niemand heeft haar gezien. Op het terrein loopt één sloot met betonnen walkanten. Daar is ze in terecht gekomen. Door denattigheid en de kou, is ze onderkoeld geraakt en terug in het water gezakt, met de dood als gevolg.
Fay is gelukkig gevonden en weer thuis. We hebben haar  begraven in de tuin.
We bedanken Conny voor het vetrouwen dat ze in ons had, om Fay aan ons mee te geven. Jammer dat het zo kort heeft geduurd.

Foto077