Pamoek
1 Oktober 2010 – 13 Mei 2011

Hond en hand

Hond, het komt en het komt zo verschrikkelijk
dichtbij, je gezicht, mijn hand

terwijl de ruimte groeit en groeit om elkaar
in te verliezen, te verliezen

kijk me niet aan met een blik van:
laat me, blijf bij me, ook als je me laat gaan

ik wil het niet zien, maar het moet
zegt dit schilderij

ik zie de plooien in je vuile huid,
je melkglazen oog, de spelonken van je snuit
je nachtzwarte muil
van veel te dichtbij nu

en mijn oude hand, mijn eigen
nog breekbaar levende hand, zijn vingers,
zijn geaderde rug
van veel te dichtbij nu

ik wil het niet zien, maar het moet,
hoe die hond en die hand
in honderd andere veranderen, hoe wij dat
niet meer zijn


Rutger Kopland

Pamoek