Verslag van een weekje Kroatië door Barbera Plas

 

Sinds ik in november 2010 mijn lieve Saar via Stichting Idemo heb ben ik mij meer gaan interesseren voor de stichting.

Eind vorig jaar zijn mijn vriend en ik samen met onze lieve Saar opvanggezin geworden en proberen we dekens ect in te zamelen.

Ik had na een tijdje de wens om ook eens mee te gaan naar Kroatië om alles zelf te zien en te beleven.

En nu was het dan zo ver  ik ging mee naar  Kroatië.

 

Zaterdag ochtend om 09.30 kwam ik aan in Koekange klaar voor vertrek.

007

Na een lange rit kwamen we nacht`s aan in ons onderkomen voor de komende week een heerlijk bed lachte me toe en zorgde dat ik al snel in diepe slaap viel ondanks de harde muziek van de bar beneden.

Op zondag ochtend doe ik mijn eerste stappen in het asiel.. Ik had me voor bereid op de aller ergste en aller trieste. Bij de eerste stappen komt er gelijk een hele roedel met honden op me af ik aai en knuffel zo veel ik kan. Ik zie 2 wat grotere pups wat angstig tegen elkaar liggen, ik weet meteen wie ze zijn ik heb hun foto`s al zo vaak gezien. Ik aai ze en vertel ze dat alles goed komt. 1 is dan al gereserveerd en de ander zou een paar dagen na aankomst in Nederland ook gereserveerd zijn.

 

107

 

Ik loop met Conny verder door alle roedels ik ben sprakeloos en dat is voor mij heel wat. Ik zie zulke prachtige honden, lieve honden, bijzondere honden allemaal hebben ze wel iets dat ze zo speciaal maakt.

Het ontbreekt mij aan begrip voor de mensen die al deze honden hebben afgedankt.

Op het toilet ligt een moeder met 2 prachtige pups, mijn eerste breekmoment is daar ik huil met een pupje op mijn arm. “Dit kan toch niet” zeg ik steeds. Ik hervind me na een tijdje en ga verder het asiel in.

Ik doe veel indrukken op die dag die ik nooit meer zal gaan vergeten

.108

Vanaf maandag gaan we flink aan het werk Paul legt een mooie tegelvloer die helaas dezelfde dag nog wordt geruïneerd dus hij kan de dag erop weer opnieuw aan de slag.Verder maakt hij wat deuren voorziet hondehokken van een goede dakbedekking en doet nog veel meer klussen. Greetje en Dineke leven zich elke dag uit in de kennels en maken ze brandschoon. Titia knipt en kamt alsof het een lieve lust is die week. Conny regelt van alles en zie je ook voorbij lopen met een poepschep in de hand. Irene en ik gaan morgens met ons emmertje en schepjes op pad om poep te scheppen. Binnen no time zit onze emmer vol en niet alleen met poep. Grote dode ratten liggen in iedere roedel. Ik die altijd de gek wordt aan gestoken met smetvrees heb het hier wel moeilijk mee. Een vieze dode rat en die moet in die poep emmer…… Even slikken en dan Ja gelukt, hierna gooi ik alle ratten die ik tegen kom met gemak in de emmer.

016

Bij het binnenkomen van een roedel zijn er altijd wel een paar, dat je aandacht trekken sommige honden pakken je echt vast met hun voorpoten en laten je haast niet los. Andere honden happen in mijn handen armen en benen en weer anderen springen tegen me aan. Aan het einde van de week zit ik van top tot teen onder de blauwe plekken, maar het is me het waard.

In de “keuken” zie ik 2 kleine muisjes in de gootsteen zitten geen verrassing dat je die tegen komt want overal liggen de uitwerpselen van de muizen. Irene pakt ze op in een bakje en laat ze vrij op het grasveldje tegenover het asiel.

Als ik na het toilet ga kom ik ook weer in aanraking met een muis. De moederhond met haar pups speelt met een muisje dat doodsbenauwd is. Als ik me op de troon nestel nadat ik hem ontsmet heb met mijn dettoldoekjes gooit moeders haar muis in mijn onderbroek. Ik kan 2 dingen doen gillen of die muis pakken en weg zetten. Ik besluit voor het laatste te kiezen, na al die dikke ratten zijn die muisjes peannuts.

003

Als we alle roedels gedaan hebben gaan we middags met wat honden lopen en knuffelen of worsten en vlees sorteren en uitpakken.

Regelmatig pak ik een stoeltje en ga bij een roedel zitten, allemaal willen ze wel bij me op schoot lijkt het, mijn gezicht wordt helemaal afgelikt ogen kijken me aan en balletjes worden terug gebracht zodat ik ze weer weg kan gooien. Wat een heerlijk gevoel is dit lekker zittend in het zonnetje en al die honden om me heen. Zo dubbel dat ik geniet van al deze lieverds in deze omstandigheden en me toch ook zo triest kan voelen.

 

Avonds ben ik stil van alle indrukken die ik elke dag op doe, dus tijdens de geweldige maaltijden die ons elke avond weer worden aangeboden door de mensen van het asiel ben ik stil…

Na het eten zoek ik al snel mijn bed op moe van de dag en moe van alle emoties.

006

Het leven in het asiel gaat verder

 

Er wordt een hond binnengebracht de arme ziel heeft dagen op een eilandje in de rivier door gebracht en zit helemaal onder de teken. De arme schat gaat naar de dierenarts voor behandeling.

Een klein pupje amper 8 weken oud loopt verloren voor het asiel en wordt door een vrouw naar binnen gebracht.

Een klein hondje komt ook aan gelopen en wordt opgenomen in het asiel.

Een jong stel komt vragen of ze hun hond kunnen onder brengen in het asiel de man heeft het paspoort al bij zich en de hond zit niets vermoedend in de auto. Ze gaan verhuizen en kunnen de hond niet meer houden vertelt hij. De mensen van het asiel vertellen dat ze nu geen plaats hebben. Het stel en de hond vertrekken weer.

 

Er komen mensen langs en vragen om een bepaalde hond, iedereen heeft een naar gevoel bij de man die de hond wil hebben hij kijkt nors en er kan geen lachje vanaf.

De hond waar hij om heeft gevraagd wordt gehaald en de man ontdooid en lacht en knuffelt de hond als of hij een oude vriend weer ziet. Gelukkig met deze hond en man komt het wel goed.

Een Duitse vrouw komt langs en wil graag een pup mee nemen naar Duitsland ze komt regelmatig in het asiel en neemt dan altijd een hond mee.

Ze gaat nu voor een herderachtige pup, in mijn beste Duits weet ik haar ervan te overtuigen om er 2 mee te nemen broertje en zusje. Weer 2 hondjes die niet in het asiel groot gaan worden.

Een moeder en haar dochter komen langs omdat het meisje graag wat voer wil doneren met een blikje vlees staat ze hoopvol bij het hek. Als dank mag ze even puppy`s knuffelen.

154

Voor ik het weet is het vrijdag de dag van vertrek in de vroege avond vertrekken we richting Nederland en na een hele lange rit waar geen eind aan leek te komen zijn we dan eindelijk weer thuis.

Moe en vol verhalen duik ik mijn bed in. De komende dagen vertel ik in flarden alles over het asiel en wat ik gezien heb en beleefd heb.

Het was voor mij een zeer bijzondere ervaring die ik van mijn leven niet meer vergeet. Wat ben ik blij dat mijn opvanghondjes daar niet meer zijn maar bij mij in mijn huis met Lieve Saar als pleegmoeder voor de pupjes. Ik ben dankbaar voor deze ervaring want het heeft me als mens weer rijker aan ervaring gemaakt. Meer mensen zouden dit eens moeten doen een weekje vrij maken voor al die honden die je zo dankbaar zijn voor een simpele aai over hun bol. Als mens ga je er alleen maar op vooruit na een week in het asiel. Voor iedereen die twijfelt zeg ik:” ga mee en doe wat je kunt: “ Je zal geen spijt krijgen alle dankbaarheid krijg je van de honden maar ook van de medewerkers van het asiel die zo blij zijn met onze hulp.

Bedankt Conny ,Greetje, Dineke, Paul, Irene en Titia dat ik mee mocht delen in deze bijzondere ervaring.

Barbera

Verslag trip Kroatië april 2012

 

We gaan weer eens de handen uit de mouwen steken in het asiel van Varazdin.

Met een gezellig ploegje van 7 mensen, 6 oude rotten en voor Barbera de eerste keer.

007

 

Paul is blij dat hij de hondjes weer ziet en andersom ook.

124

Gelukkig hebben we 600 kilo voer mee kunnen nemen tot Kroatië over een maand of 9 bij de EU gaat horen kunnen we vrijwel niets invoeren.

146

Overal wordt moeilijk over gedaan zelfs oude kleding.

Jammer want de opslag zit bomvol en hoe komen we de winter door zonder dekens en voer.

139

 

Een oude bekende, wat zou ik dit hondje graag een beter leven gunnen.

132

Ze is bezeten van achter de bal aan rennen en kan nooit verder dan de 5 meter die ze heeft.

Geduldig staat ze de hele dag bij het gaas te wachten op iemand die wat aandacht aan ze schenkt.

 134

154

 

Overal zitten nieuwe pups of jonge honden die inmiddels zijn opgegroeid in het asiel.

Toch zijn het er veel minder dan de afgelopen jaren.

126

Ons beleid en het vele steriliseren begint duidelijk zijn vruchten af te werpen.

 

155

we vinden een hondje op straat, hij komt in de krant.

140

Moet ergens een baasje hebben, maar ja... wil die hem wel terug?

 

157

We krijgen vanwege het 3 jarig bestaan een schilderij aangeboden van het kasteel in varazdin

Leuk!

 

062

Titia gaat aan de slag met hondjes verlossen van hun klitten

 

030

 en soms ook mensen;-)

 

pupjes knuffelen

003

worsten uitpakken

022

Shaggy,  een bijzonder verhaal;

oplettende lezers weten dat Shaggy bij adoptie op afstand stond, hij is wild en kan niet geplaatst worden.

We vonden hem gewond in zijn hok, Tanja heeft hem meegenomen naar huis, daar leefde hij met wat pups in de basement.

De pups gingen naar NL en Shaggy klom over het hek en leeft sindsdien op straat.

031

Hij komt elke dag eten halen en lijkt het reuze naar zijn zin te hebben.

Als je roept laat hij zich even zien.

Eigenlijk denk ik dat hij nu beter af is dan in het asiel.

 

 082

077

kennels schoonmaken

Fijn voor de honden dat ze eens wat langer hun poten kunnen strekken

 

092

090

Tot onze verbazing zitten er maar 18 katten op de zolder,het kattenverblijf van het asiel

 

We komen er al snel achter hoe dat komt.

Sanja een vrouw die elke dag in het asiel komt werken doet dit in ruil voor voer voor 'haar' 63 katten.

127

Bezorgd gaan we kijken, ze woont op een verlaten terrein, in een oude barak van het leger.

130

De eerste deur gaat open en 10 jonge geitjes rennen naar buiten, sommigen krijgen de fles.

124

ze zijn gered van de slacht.

064

Ze wil ze houden voor de melk, ze zijn heel tam en als de honden blaffen rennen ze hard terug naar huis.

125

Een andere deur gaat open en een hele grote groep katten en 3 honden, allemaal gered van een ellendig leven, lopen rustig naar buiten.

138

spelen, zitten in de zon. Er heerst een serene rust.

We nemen binnen een kijkje, het is er erg schoon.

Ze heeft slechts 2 matrassen en wat mandjes voor de dieren, stro en hooi.

132

Er is voldoende te eten. Water neemt ze mee uit het asiel.

134

Ze heeft alleen een kachel en dat was het.

Sanja is dik tevreden zo , ze wordt met rust gelaten en de dieren hebben het goed.

139

Er is slechts 1 probleem en dat is de medische verzorging.

Ze heeft geen inkomen dus als we niet ingrijpen zullen de katten zich voortplanten.

Ik spreek met onze dierenarts daar af dat ze alle dieren die drachtig en/of krolsch zijn gaat steriliseren.

Binnenkort hebben we weer een sterilisatieproject voor alle asieldieren en de dieren die door het asiel zijn geplaatst, dan kan een groot deel gesteriliseerd.

In Augustus gaan Tobias en Mieke onze 'eigen' dierenarts en assistente weer mee naar Kroatië.

De katten zijn veel beter af dan in het asiel dus als we het zo wat kunnen controleren ben ik blij voor ze.

 

052

054

 

Paul betegelt weer een heel stuk asiel, eerst een dag vuil afsteken en dan tegelen en weer opnieuw tegelen omdat mensen er toch op gaan staan grrrr...

071

 

Paul en zijn lieftallige assistente Irene repareren het hok van Don bij ons 'hotel' die heeft het voor Kroatische begrippen heel erg goed, maar er op letten dat het dak niet vreselijk lekt is dan weer te veel gevraagd.

004

Don zal een zware winter gehad hebben, Het was net op tijd want 's avonds barstte het onweer los.

012

 

 

021

023

028

 

Ik rijdt de hele week heen en weer naar de dierenarts met dieren die dringend gesteriliseerd en gecastreerd moeten.

Daarna kunnen ze in een bench en krijgen mooie pakjes aan, als Felicia geopereerd wordt loop ik toevallig naar binnen, ze ligt wakker, te piepen en te gillen.

Ik wordt heel boos en zeg dat ze bij moeten spuiten, maar ze is al zo overstuur dat dat niet voldoende is.

Er volgt een  discussie en het ergste vind ik dat er zo nonchalant over gedaan wordt.

Ze spuiten het maximale wat is aangegeven en los van hoe wakker het dier is meer mag nu 1 keer niet.

Wat een ONZIN

Ik ben helemaal van slag, ik vertrouwde deze dierenartsen volkomen en..ik heb ze heel hard nodig.

Ik besluit dat Felicia mee mag naar NL dat is het enige wat ik voor haar kan doen.

ik zeg wat sterilisaties af en blijf bij de castraties om te kijken of het goed gaat.

 

072

073

sommige pupjes zijn niet lekker en gaan aan het infuus

 

086

096

035

045 

de pups die mee mogen zitten her en der verspreid in het asiel.

Gelukkig gaan er ook een heel aantal oudere honden mee oa;

Medo met zijn heupdysplasie en liza die anders haar hele leven hier had moeten slijten.

 

109

De honden zijn erg dankbaar en 1 slimmerik zit in een mum van tijd in de schuur met voer en dekens

 

Paul heeft wat oude hokken gerepareerd,

060

101

104

de honden zijn erg dankbaar en 1 slimmerik zit in een mum van tijd in de schuur met voer en dekens

121

Na een lange rit zijn we thuis met de geluksvogels

lekker rennen en spelen in het gras, eten ,drinken en slapen

Veel vrijwilligers komen helpen en een hondje halen om op te vangen.

231

177

150

127

114

 

Sommigen gaan meteen door naar de nieuwe baasjes

267

We zijn kapot maar voldaan

Dankzij alle donaties konden we veel nieuwe spullen kopen voor het asiel zoals handschoenen, kruiwagens, bezems, hout en bouwmaterialen ed

Er is weer even voldoende voer en kattebakvulling.

De dierenarts rekening van de afgelopen maanden was slechts 1000 euro wat betekent dat we veel korting hebben gekregen.

De voorraad wormpillen, antibiotica en pijnstillers ed is weer aangevuld.

Nu zorgen dat de hondjes op de goede plek komen.

Iedereen hartelijk Dank

Lieve groet conny